साउदी र सपना (कविता)

मंगलबार जेठ ५, २०८३/ Tuesday 05-19-26
टेक परियार

साउदी अरब को दुई बर्से बसाइ का 
तिता मिठा पल हरु 
ती पलहरु संघर्षशिल र मुल्यवान
साच्चै अहो! जिन्दगी भेटको थिए ।

अरब को प्रचण्ड गर्मी 
शरीर तापिरहेको थियो
ताप को ज्वलन्शिल रापमा
सपना जलिरहेक थिए।

साउदी अरब लाखौ नेपाली 
लाखौं नेपाली को कर्म थलो
मेरो नि कर्म थलो बन्दा 
प्रदेशी को पिडा 
पिडा को दुखाइ 
नजिकको आभास पाए।

मेरो बिपना र सपनाको दुरि 
सयौं कोष टाढा हुदा
पसिनाका दानाहरु
मोतिका दानाझै टल्किदा
पानी का फोकाझै बिलिन हुदा
मैले मेरो मन लाई सोध्दा
त गन्तब्य को बाटोमा हिडिस कि हिडिनस 
सपना पन्छ्याइरहेको मेरो मन 
जवाफ बिहिन भयो।

मरुभुमी को बाक्लो बालुवा 
रबिको तेजस्वी किरण 
वृक्ष बिहिन जमिन 
तेहि उजाड तेहि जमिन 
भबिस्य खोज्ने 
सपनाको सहर बन्दा
थकान मेटने चौतारी  खोजे
 न चौतारी न छाँया ।

(लेखक : टेक परियार)